Dlaczego trafienie nutsów na flopie to często za mało?

Gdy trafiamy najlepszy układ na flopie, może nam się wydawać, że dalsza gra będzie łatwa, a właściwie całe rozdanie rozegra się samo. Zmaksymalizowanie value po flopie wymaga jednek sporego wysiłku. Gareth Chantler pokusił się o analizę rozdania, w którym gracz musiał rozważyć to, czy odpowiednim rozegraniem będzie slow play.

Czasami podczas gry online zobaczysz na flopie dokładnie te trzy karty, o których marzyłeś. Co za szczęście! W takiej sytuacji warto jednak nadal zachować trzeźwe myślenie i nie dać się zaślepić sile układu.

Mniej perfekcyjny flop często bardziej prowokuje do myślenia i oceny sytuacji. Nutsy sprawiają, że niektórzy gracze po prostu przestają myśleć nad najlepszym rozegraniem. Aby zobrazować podobną sytuację, Gareth Chantler przeanalizował rozdanie ze stołu Zoom NL100 (0,50$/1$).

Słaby gracz rekreacyjny otwiera za wysokość puli z pozycji UTG, reg broni big blinda, a flop przynosi . Od razu mamy bardzo interesującą sytuację.

Z jednej strony big blind może mieć cztery razy więcej nutsowych kombinacji, niż gracz z UTG. Niektórzy gracze mogą tutaj otwierać z QJ offsuit, ale nie wszyscy i z pewnością nie ten.

Z drugiej strony big blind nie może mieć w swoim zakresie takich kart jak AA, KK czy AK. Big blind mógł też trafić na flopie tylko częściowo, trzymając m.in. JT, KJ lub A5 z drawem do koloru.

Z kartami, które tylko częściowo trafiły flopa, big blindowi może być ciężko utrzymać się w rozdaniu na dalszych streetach. JT chciałoby sprawdzić, czy trafi damę lub dziesiątkę, a drawy do koloru chcą zobaczyć kolejne karty wspólne za jak najmniejszą cenę, zwłaszcza gdy na turnie trafią gutshota – pomyśl o i szóstce na turnie.

Co powinien zrobić gracz z dziewięć-osiem, gutshotem i drawem do koloru, gdy mający silny zakres rywal stawia drugi zakład?

Chronienie zakresów

W niektórych sytuacjach chcesz chronić swój zakres przebić dla value, dodając do niego trochę blefów. Koniec końców, gdy przebijasz tylko dla value, twoi przeciwnicy mogą zbyt często foldować, a dodając blefy zarobisz nieco więcej właśnie dzięki tym foldom.

W omawianej sytuacji big blind musi przeanalizować konsekwencje określonych zagrań. Nie może zbyt pochopnie wybrać opcji check/raise na flopie z , ponieważ bardzo często gra przeciwko nutsom, setom, dwóm najwyższym parom, lepszym drawom do koloru i nutsom z drawami do koloru. Innymi słowy – takie rozegranie niesie ze sobą wiele problemów.

Ale big blind nie chce też dojść do turna i wybierać między foldem a sprawdzeniem bez możliwości zebrania value na showdownie. Nie może tak łatwo zamienić swojej ręki w blef na riverze. W przykładzie z i szóstką na turnie tylko walety oraz damy mogłyby być odpowiednimi kartami do blefowania na riverze, a bardzo często zawierają się one już w układzie UTG.

Dlatego granie check/raise na flopie nie jest złym pomysłem, ale wiążą się z nim pewne problemy. A co z opcją check/raise na turnie? Takie zagranie może sprawić sporo kłopotów graczowi z UTG, gdy ma on np. dwie pary. Jeśli zaryzykuje wszystkie swoje pieniądze, dostanie trochę foldów, ale też często będzie sprawdzany przez najlepsze układy.

Prawdziwa wartość nutsów

Posiadanie w zakresie nutsów pozwala ci zarobić z wieloma innymi rękami. W ten sposób nie są one tak łatwe do wyblefowania, dostają darmowe karty i darmowe showdowny, a także mogą być zmienione w semi-blefy, będące realnym zagrożeniem.

Big blind powinien skorzystać z faktu, że na tym flopie w jego zakresie zawiera się każda z 16 kombinacji broadwayów. Może to zrobić, chroniąc wszystkie swoje zakresy – zakres check/call na flopie, zakres czekania na turnie (jak również przebijania), a także zakres gry check na riverze.

Czasami board przyniesie takie karty jak walet czy dama, co sprawi, że naturalnym będzie dla big blinda ochrona ręki. W jego zakresie są przecież m.in. JT, KQ i AJ.

Jednak w sytuacjach, gdy karty wspólne nic nie wnoszą lub parują board, big blind będzie bezbronny. Ta bezbronność będzie jeszcze gorsza, jeśli gra check/raise z parami dziesiątek na turnie i szybko rozgrywa wszystkie swoje strity.

W omawianym rozdaniu big blind wybrał check/call na flopie , a potem przebił na turnie, który przyniósł . UTG sprawdził, na riverze pojawiło się , a big blind postanowił zabetować za dwie trzecie puli.

UTG zagrał shove z (powinien sprawdzić lub spasować) i stracił wszystkie pieniądze po tym, jak big blind pokazał .

Granie w ten sposób z QJ może wydawać się mało prawdopodobne, ale czasami jest konieczne. Warto podkreślić, że choć big blind ma w zakresie wszystkie kombinacje broadwayów, to nie każda z nich powinna być rozegrana w ten sam sposób.

Kombinacje z i waletem w dowolnym kolorze powinny praktycznie zawsze grać tutaj check/call na flopie. To samo tyczy się , które mają backdoora do koloru – powinny często dojść aż do rivera.

Big blind trafia na flopie najlepsze układy tak często, że może rozłożyć kombinacje na różne zakresy, chroniąc je tym samym i maksymalizując zyski. Dlatego właśnie tak ważne jest zachowanie zdrowego rozsądku po trafieniu wymarzonego flopa.

Zobacz także: Czy high rollery mają problem z soft playem, wymianą udziałów i zmowami graczy?